Τα αγριοβότανα και η σημασία τους για το έδαφος

agriovotana
Δε χωράει αμφιβολία ότι ο σημερινός γεωργός καλλιεργεί αντιοικολογικά, σε βάρος των Φυσικών αγαθών, και η μέθοδός του επιδρά ρυπαντικά και δηλητηριάζει το περιβάλλον, Φθείροντας σημαντικά την πανίδα και τη χλωρίδα, τους μικροοργανισμούς του εδάφους, τα υπόγεια ύδατα και κατά συνέπεια την υγεία των ανθρώπων και ζώων, με τις τοξικές ουσίες στα είδη διατροφής.

Ένα όμως από τα σπουδαιότερα προβλήματα που απασχόλησαν και απασχολούν το γεωργό, είναι τα αγριοβότανα ή ζιζάνια που Φυτρώνουν στα χωράΦια και στον κήπο του.

Ο γεωργός προσπαθεί με κάθε τρόπο να καταπολεμήσει τα ζιζάνια, χωρίς να γνωρίζει τη σημασία και τη σπουδαιότητά τους για την παραγωγικότητα του
εδάφους του, για τη ζημιά που προκαλεί στο Φυσικό περιβάλλον και για το ότι
βλάπτει μέχρι εξαφάνιση σπάνια είδη αγριοβότανα όπως είναι το αγρόστεμμα, το μπλουέ, η παπαρούνα, διάφορα είδη άγριας βρώμης και πολλά άλλα.
Ανάλογα με τις κλιματικές προϋποθέσεις και τις εκάστοτε εδαφικές καταστάσεις, Φυτρώνουν αγριοβότανα με ειδικές απαιτήσεις και ικανότητες που σχηματίζουν ομάδες, τις λεγόμενες Φυτοκοινωνίες.

Αυτές οι Φυτοκοινωνίες που είναι άριστα προσαρμοσμένες με το περιβάλλον τους, προστατεύουν μέσα σ' όλα και το έδαφος από την απόπλυση και διάβρωση από τις βροχές.

Επειδή και οι Φυτοκοινωνίες από ζιζάνια στους αγρούς των αροτριαίων καλλιεργειών, στους λειμώνες, τους λαχανόκηπους κ.λπ. εξαρτώνται κατά ένα μεγάλο μέρος από το σταθμό τους, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τις Φυτοκοινωνίες αυτές σαν «βιοαντιδραστήρες» κατά τη χαρτογράφηση και γνωμάτευση του εδάφους.

Ο πρακτικός και παρατηρητικός γεωργός μπορεί με τη βοήθεια των αγριόχορτων που Φυτρώνουν στα χωράφια του ν' αναγνωρίσει εγκαίρως καταστάσεις από ελλείψεις και πλεονάσματα στο έδαφος και να ελέγξει και διαπιστώσει εάν τα Φυτά που καλλιεργεί, είναι ή όχι τα κατάλληλα για την τοποθεσία αυτή.
Μεταξύ των ειδών μιας Φυτοκοινωνίας που ευδοκιμούν σε μια τοποθεσία, υπάρχει ένας συνεχής ανταγωνισμός και συγχρόνως μια Φυσική επιλογή από Φυτά ειδικά γι' αυτή την τοποθεσία.

Έτσι, με τη διαλογή αυτή, προκύπτουν αγριοβότανα που σχηματίζουν μαζί με τα καλλιεργούμενα Φυτά μια κοινωνία άριστα εξοικειωμένη, και είναι στο χέρι του γεωργού ν' αλλάξει έναν ή περισσότερους παράγοντες (Φως, θερμοκρασία, νερό, θρεπτικές ουσίες, χρόνο σποράς κ.λπ.) ή, με το σύστημα αμειψισποράς, να επηρεάσει τα ζιζάνια προς όφελός του και, μάλιστα,μερικά είδη να τα καταπολεμήσει ίσαμε τα βάθη των ριζών.

Βότανα, όπως είναι η αγριάδα και τα αγγάθια, εξολοθρεύονται με την αλληλοσπορά από δημητριακά και κηπευτικά.

Άλλος τρόπος για να εμποδίσουμε τον πολλαπλασιασμό μερικών ζιζανίων είναι η καθυστέρηση της σποράς την Άνοιξη ή το Φθινόπωρο,τότε που Φυτρώνουν πολλά βότανα. Επίσης μερικά βότανα, χαρακτηριστικά για την υψηλή οξύτητα που προτιμούν, εμποδίζονται σημαντικά στην ανάπτυξή τους όταν ρίξουμε στο έδαφος ασβέστιο π.χ. αγριολάμποτο, μαρτιάκο, σκορδοβότανο.

Στο χώμα, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από σπόρους διάφορων αγριόχορτων που περιμένουν τις κατάλληλες συνθήκες για να Φυτρώσουν.
Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στα αναχώματα και στους σωρούς από χώματα που προέρχονται από οικοδομές, ανασκαφές, διανοίξεις δρόμων κ.λπ., όπου θα δούμε, την πρώτη χρονιά, μια μεγάλη ποικιλία από αγριόχορτα να Φυτρώνουν και ν' ανθίζουν. Μεταξύ των άλλων, οπωσδήποτε, το χαμομήλι και την παπαρούνα.

Τον επόμενο χρόνο, Φυτρώνουν άλλα είδη από Φυτά, και σχηματίζουν Φυτοκοινωνίες που κυριαρχούν και καταπνίγουν κάθε άλλο Φυτό που δεν ταιριάζει στην παρέα τους.

Όλα τα φυτά με τις ρίζες τους δεν αφομοιώνουν μόνο τις θρεπτικές ουσίες, αλλά και από τις ρίζες αποβάλλουν ορισμένες ουσίες, οι οποίες προκαλούν διάφορες αντιδράσεις στο χώμα. Δηλαδή, μεταξύ Φυτού και εδάφους υπάρχει μια συνεχής αλληλοεπίδραση.
Οι γεωργοί, πριν από πενήντα ή εκατό χρόνια, ίσως να μην ξέρανε τι ακριβώς γίνεται στο χώμα με τα αγριόχορτα, αλλά άφηναν κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια τα χωράφια τους χέρσα (αγρανάπαυση). Τα χωράφια, στο διάστημα αυτό, αναπαύονταν, δυνάμωναν και ήταν έτοιμα για την επόμενη σπορά ή Φυτεία, με αισθητά μεγαλύτερη απόδοση.


Αγριοβότανα σαν δείκτες του εδάφους


Το απόθεμα σε σπόρους από αγριοβότανα στην ύπαιθρο είναι πολύ μεγάλο, σχεδόν ατέλειωτο. πολλές φορές, σχεδόν πάντα μετά από μια αλλαγή του χωραφιού ή του κήπου, όπως μετά από την κατανάλωση του αζώτου, του χούμου, της αλλαγής του ΡΗ κ.λπ., εξαφανίζονται ορισμένα αγριοβότανα και στη τα παραδείγματα που ακολουθούν μπορούν να ληφθούν υπ' όψη από τους γεωργούς, τους κηπουρούς και τους φρουτοπαραγωγούς, σαν δείκτες γύρω από την κατάσταση του εδάφους που καλλιεργούν.

Ι. Φυτά που δηλώνουν έδαφος με μεγάλη υγρασία:
Mentha Arvensis
Ranunculus Repens
Equisetum είδη
Tussilago Farfara
Fumaria Officinalis
Lamium Purpureum

2. Φυτά που δηλώνουν ξηρά και πετρώδη εδάφη:
Legousia Speculum-Veneris
Erodium Cicularium
Falcaria Vulgaris

3. Φυτά που δηλώνουν ελαφρύ και χουμώδες έδαφος:
Stellaria Media
Merculiaris Anua
lJrtica lJrens
Galinsoga Parviflora
Euphorbia Είδη

4. Φυτά που δηλώνουν άζωτο στο έδαφος:
Galium Aparine
Chenopodium Album
Echinochloa Crus-alli
Lamiaceae Είδη
lJrtica Dioica
Merculiaris Annua
Senecio Vulgaris

5. Φυτά που δηλώνουν οξύτητα (ΡΗ) πάνω από 7:
Salvia Pratensis
Onobrychis Viciaefolia
Viola Tricolor
Sinapis Arvensis
Euphorbia Chamaesyse
6. Φυτά που δηλώνουν οξύτητα (ΡΗ) κάτω από 7:
Veronica Officinalis
Stachys Arvensis
Galeopsis Tetrahit

Krautia Arvensis

Papaver Rhoeas

Lamium Purpureum

Πηγή: ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΛΚΙΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΑΛΟΥ

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια